تبلیغات 
لیگ امسال فوتبال امروز وارد هفته دوم شد. لیگی که برای تمام پرسپولیسی ها لیگ دلگیری بوده تا به امروز!
وقتی من پرسپولیسی شدم، فقط به عشق رنگ قرمز این تیم رو انتخاب کردم و هنوز هم به انتخاب دوران کودکی خودم افتخار میکنم!
پرسپولیس تو سالهای بعد از کودکی و تا به امروز برای من یک تیم محبوب بوده و هست و هیچ وقت ارادتم به این تیم کم نشده.
بعدها که کمی بزرگتر شدم و دیگه از فوتبال سر در می آوردم پرسپولیس رو فقط بخاطر رنگ قرمزش دوست نداشتم. پرسپولیس تیم محبوب من بود چون شاهرودی داشت، چون عابدزاده داشت، محرمی داشت، محمد خانی داشت، استیلی داشت، پیوس داشت و ... اما هیچ کدوم این بازیکن ها به اندازه یک نفر در پرسپولیس تاثیر نداشتن در عشق من به پرسپولیس، سلطان علی پروین. به عشق پروین بود که به استادیوم میرفتم و پرسپولیس رو تشویق میکردم، به عشق سلطان بود که با استقلالی جماعت کل کل میکردم، به عشق علی آقا بود که تو آفتاب تابستون و سرمای زمستون تو جایگاه شعار میدادیم ...
بین همه عشق های دنیا
عشق است، علی پروین
این هواداری دوآتیشه علی آقا بودن همچنان ادامه داشت تا این که "غمخوار لعنت الله!" دست به انجام پروژه ای زد، و در این پروژه تصمیم به حذف علی پروین از پرسپولیس گرفت!!!
در این راه خیلی ها همراه اون لعنت الله! شدن و در پیشرفت پروژه بهش کمک کردند!
علی آقا از پرسپولیس رفت و یک رقاصه! آوردن جای علی آقا!
چه روزهای بدی بود! هیچ وقت یادم نمیره اون سال رو! برای اولین بار از پرسپولیس متنفر شده بودم! از اینکه نتیجه بگیره حالم بد میشد!
خلاصه بردها شروع شد! و بعد از شش هفته به دنبال برد ها، باخت ها هم شروع شد! از اون موقع دو دستگی در بین طرفداران پرسپولیس آغاز شد و ما بودیم یک طرف! دشمن خودی هم یک طرف!
بعد از مدتی نتیجه نگرفتن تیم! غمخوار لعنت الله! پدیده ای در فوتبال ما درست کرد که هنوز هم خنده بر دل هر فوتبالی ای میندازه! یارو یک دفتر صد برگ برداشت و شروع کرد نوشتن! نوشت و نوشت و نوشت! تا اینکه اعلام کرد هفتاد هشتاد تا بحران به ثبت رسونده!!!
خلاصه با خنده و گریه دوران این یارو به سر اومد و از پرسپولیس رفت و ما هم مثل بچه آدم باز پرسپولیسی شدیم! گرچه بعد از اون جریان دیگه استادیوم نرفتم! و طرفدار خونگی شدم!
این اوضاع ادامه داشت تا اینکه علی آقا یک تیم زد بهتر از آذربایجان که برای رفع بیکاری بود!
استیل آذین؛ از اسم تیم معلوم بود که اسپانسر مایه داری پشت علی آقا هست. بعد از اینکه تیم تونست در لیگ دسته یک شرکت کنه ما هم دل سپردیم به علی آقا!
نه این که پرسپولیسی نباشم! نه! پرسپولیسی بودم اما استیل آذین رو به خاطر علی آقا تنها نذاشتم. حالا این تیم بود و ما بودیم و استادیوم هایی که از اسم علی پروین پر میشد!
استیل آذین به اندازه بیشتر تمام تیم های لیگی و استانی طرفدار داشت! فقط به خاطر یک نفر: علی پروین.
گذشت و گذشت تا اینکه استیل آذین قهرمان لیگ دسته یک شد اما به خاطر وجود قانون پلی آف! اون هم با تیم دوم دسته دیگه! نتونست به لیگ برتر سعود کنه! (اونقدر این قانون مسخره و من درآوردی بود که دیگه نپرس! تیمی که یک فصل تلاش کرده و اول شده باید به خاطر یک بازی اشتباه و ضعیف صعود نکنه!) علی پروین از استیل آذین رفت و ما موندیم و پرسپولیس!
حالا علی آقا به تیم پرسپولیس نزدیک شده و استیل آذین هم به لیگ برتر سعود کرده، اما خیلی از پرسپولیسی ها در انتخاب یک تیم از بین این دو مردد شدن و نمیدونن در این فصل کدوم تیم رو حمایت کنن!
درسته که استیل آذین بازکنان محبوب پرسپولیسی ها رو در اختیار داره، درسته که علی کریمی رو داره، درسته که ابراهیم اسدی رو داره، درسته که پول داره!، درسته که قرمزه، درسته که تیم خوبیه، درسته که تا الان هر دو بازیش رو برده، درسته که خیلی خوب بازی میکنن، درسته که پرسپولیس امثال کریمی رو نداره، درسته که پرسپولیس بد بازی کرده، درسته که دو تا مساوی داده!، درسته که انصاری فر دیوانه! مدیر عامل تیمه! و ...
اما همه اینها دلیل نمیشه من پرسپولیسم رو رها کنم و استیل آذینی بشم!
اگه استیل آذین رو دوست داشتیم، اگه استیل آذین از خیلی از تیم ها بیشتر طرفدار داشت، همش به خاطر وجود علی پروین تو این تیم بود، وگرنه این همه تیم تازه تاسیس! چرا باید میرفتیم سراغ استیل آذین؟
حرف آخر ...
پرسپولیس! اول بشی، آخر بشی، دوستت دارم!
ادامه مطلب
طبقه بندی: ورزشی،
