هنوز سردرد شدیدی که بعد از شنیدن خبر معاون اولی رحیم مشایی گرفتم دست از سرم بر نداشته!

ولی با این حال اومدم یک تذکر آیین نامه ای! هم بدم و برم.

رییس جمهور لطف کردند و طی احکامی! معاونین و مشاورین و ... دولت دهم رو انتخاب کردند!

اما رییس جمهور مثل اینکه یادشون رفته در قانون جمهوری اسلامی رای مردم برای دولت مردان و رئیس اون مشروعیت به وجود نمیاره، بلکه باید این حکم ریاست جمهوری توسط رهبر تنفیذ بشه تا رییس جمهور مشروعیت پیدا کنه و بعد از اون بتونه برای دولت بعدی حکم صادر کنه.

اما گویا ایشون برای حکم صادر کردن کمی عجله کردن و مراسم تنفیذ رو یه جورایی تشریفاتی فرض کردند!

به قول شاعر خردسالان که میفرمایند:

گنجشک پررر

کلاغ پررر

تنفیذ پررر!!!

 وقتی خبر رو شنیدم باورم نشد!

یعنی به فرد رساننده خبر به خودم گفتم امکان نداره! مگه میشه؟! گرفتی مارو؟!

خلاصه وقتی از چند منبع قابل اطمینان درست بودن خبر رو شنیدم اولین اقدامی که انجام دادم این بود که محکم با دستم زدم رو پیشونیم! (جاش هنوز درد میکنه!) دومین اقدام من هم این بود که با صدای بلند خندیدم!

این دو اقدام هنوز هم برای خودم جالبه! مثل دیوانه ها شده بودم!

بماند ...

برسیم به اصل خبر؛

اسفندیار رحیم مشایی معاون اول رییس جمهور شد!!!

باور کنید شوک آورترین خبر قرن رو میشه به این خبر اهدا کرد.

کی باورش میشه رییس جمهور به این راحتی و در همین ابتدای کار تصمیم بگیره با این کارش یه دهن کجی بزرگ بکنه به تمام مردم، علما، اساتید، دانشجویان، نمایندگان مجلس، سیاستمداران، کارشناسان و ...

اسفندایاری که تو همون پست قبلیش در دولت نهم به اندازه صد سال حرف و حدیث به وجود آورد با دادن گاف های سیاسی، اعتقادی، مذهبی و ... خودش.

اگه این گاف ها رو بخواهم یکجا بنویسم فکر کنم باید حداقل 50 صفحه تایپ کنم! که نه حوصلش رو دارم و نه برای این آدم انقدر ارزش قائلم.

گرچه قراره این آدم بعد از رییس جمهور بشه مهمترین فرد دولت!

خدا ...

حال بیشتر از این تایپ کردن ندارم، فقط یک ضرب المثل هست برای اینجور مواقع که باید همه با هم بگیم:

هر چه بگندد نمکش میزنند، وای به روزی که بگندد نمک!